अवनी
अन्न वस्त्र निवारा
जिच्या नावात
राहते ही माझी पिल्ली
मुरगुड गावात..
इवले इवले तिचे डोळे
लुकलुक करी
हसते बागडते अशी
जणू एक सोनपरी
मऊ मऊ गाल तिचे
जशी कोमल कळी
गोड गोड आवाज तिचा
जशी साखरेची गोळी
आईची छकुली
बाबांची बाहुली
एवढी ती गोड
की सर्वांची लाडकी
म्हणे ती प्रतिज्ञा
शुभंकरोति छान
पाठ हिला टिळकांची गोष्ट
आणि पसायदान
नमू दीदी, नमू दीदी
ही सारखी करत असे
आईबाबांपेक्षाही
ही तिच्याजवळच दिसे
वहीत तिच्या ABCD, फुलं
चित्रकला ही काढे
नमू दीदी दिसली नाही
तर कधी कधी रडे
विनायक काका, निखिल काका
हे सुद्धा आवडीचे
हिची सोबत सगळ्यांनाच
हवीहवीशी वाटे
सृजन यात्रेत ही पिटुकली
किती छान रमली
तिच्या त्या गोड आवाजाने
हिने सगळ्यांची मने जिंकली
परतीच्या प्रवासात
ही आई ला बोले
"आई, कपडे भर..
मी मुंबईला चालले"
ऐकून हिचे हे स्वर
मन खूप भरून आले....
रात्री हिला समजावणं
मला खूप कठीण गेलं
हिची समजूत काढताना
मलाच गहिवरून आलं
Bye म्हणताना अश्रू
डोळ्यात येऊन दाटले
तिला न उठवताच
ट्रेनमधून उतरले
ह्या माझ्या पिल्लूचा
इतका लागला होता लळा
येईन मी नक्की तुला भेटायला
मुरगुड गावाला
अशी ही गोड अवनी
आईची छकुली, बाबांची बाहुली
आणि आपल्या सर्वांचीच लाडकी
सृजन यात्रेला हिच्यामुळेच
फुटली सुंदर पालवी....
अशी ही अवनी, अशी ही अवनी......
सर्वांची लाडकी.... सर्वांची लाडकी..........
------ नम्रता हेमंत खैरे
Nice!😊
ReplyDeleteNice!😊
ReplyDelete