त्याची भूक.......

मला कुठे दुखतंय,खुपतंय हे कधी त्याने जाणलेच नाही
त्याच्या डोळ्यात मला कधी प्रेम दिसलेच नाही
कारण.....
कारण त्याला माझी नाही, फक्त माझ्या शरीराची भूक होती।

संपूर्ण जगाशी मी नातं तोडायला निघाले होते
स्वतःच्या आई-वाडीलांपेक्षा मी त्याला जवळ मानले होते
पण त्याने कधी मनाची जवळीक साधलीच नाही
कारण त्याला माझी नाही, फक्त माझ्या शरीराची भूक होती।

त्याच्या आनंदात मी आनंद मानला,
त्याच्यासाठी मी झिजले
त्याच्या आयुष्यात मी स्वतःला सामावले
त्याच्यासाठी मी सर्व काही केले
पण त्याने कधी हे जाणलेच नाही
कारण त्याला माझी नाही, फक्त माझ्या शरीराची भूक होती।

वेळेचे बंधन मी त्याच्यासाठी मोडले
त्याच्यासाठी एक नव्हे अनेक संबंध तोडले
त्याच्यासाठी मी नटले- सजले, तयार झाले
पण त्याला कधी माझा शृंगार दिसलाच नाही
कारण त्याला माझी नाही, फक्त माझ्या शरीराची भूक होती।

बाईपणाची अमूल्य ठेव- हे शरीर, मी त्याला अर्पिले होते
माझा स्वाभिमान, माझे तन, संपूर्ण जीवन मी त्याला समर्पिले होते
पण त्याला त्या मागची भावना कधी दिसलीच नाही
कारण त्याला माझी नाही, फक्त माझ्या शरीराची भूक होती।

किती अल्लडपणे मी त्याला आपले मानले होते
किती अल्लडपणे मी त्याला स्वीकारले होते
माझे अस्तित्वच मी त्याच्यासाठी मानले होते
पण त्याने कधी मनापासून मला स्वीकारलेच नव्हते
कारण त्याला माझी नाही, फक्त माझ्या शरीराची भूक होती।

कतपुतळ्या बाहुली प्रमाणे आयुष्यभर जगत आले
त्याला हवी असलेली शरीराची भूक मितवत आले
बाई चे अस्तित्वच यासाठी आहे, ही समजूत घालत आले
पण त्याला कधी माझे दुःख दिसलेच नाही
कारण त्याला माझी नाही, फक्त माझ्या शरीराची भूक होती।



कर्तव्य समजून आयुष्यभर त्याची भूक मितवतंच राहीन
कोणतीही अपेक्षा न करता त्याच्यासाठी जगत राहीन
पण एका शब्दाने त्याला माझे दुःख, माझी भावना कळू देणार नाही
कारण....
कारण मला त्याच्या शरीराची नाही, फक्त त्याच्या प्रेमाची भूक आहे.. फक्त त्याच्या प्रेमाची भूक आहे.........

----- नम्रता हेमंत खैरे